THIS ABYSM CITY SKY

ASTRONOMY

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الکترونيک
خانگي سازی
ذخيره كردن صفحه
اضافه به علاقه منديها

سلام به کسانی که آسمون رودوست دارن
به اون نگاه می کنن من یکی ازنوجوونای کشورایران هستم به امیدروزی که همه ی جوونا و نوجوونای این خاک کهن دست دردست همدیگر دهیم واین خاک رادوباره به پیشرفت علم نجوم وآسمان برسانیم.

______________________
this abysm city sky
آسمان شهری بی پایان است

موضوعات

آرشیو ماهانه

نویسنده

لینکدونی

پیوندها

جستجو

آمار و امکانات دیگر

~~یک گزارش~~

برای کسانی که دوست دارند هلال ماه را رویت کنند

گزارش هاي رويت هلال ماه جمادي الاول 1428

بنام خدا

گزارش ستاد استهلال دفتر امام جمعه سیرجان

گزارش رویت هلال جمادی الاول 27/2/86

با توجه به تماسهایی که جهت تهیه خودرو و ابزار وتلسکوپ صورت گرفت موفق به تهیه هیچ ابزاری نشدیم.و در نتیجه اقدامی جهت رویت هلال صبحگاهی نشد و با توجه به احتمال رویت با چشم غیر مسلح هلال شامگاهی ثصمیم بر این شد با آقای امین میرحسینی به شکار با چشم غیر مسلح برویم. بهمین منظور با موتور سیکلت YAMAHA 100 !!! بطرف کمربندی سیرجان حرکت کردیم و در محل خطرناک پل هوایی سیرجان – شهربابک که پر از عبور و مرور کامیون ها و قطار بود توقف کردیم.سیاره زهره را در حین حرکت و پیش از غروب رویت کرده بودیم.افق تا 7 درجه غبار غلیظ و لکه های کوچک ابر داشت بطوری که خورشید پشت غبار غروب کرد. با وجود اینکه توانستیم عطارد را رویت کنیم اما هلال رویت نشد.

با تشکر

صادق فرهادی

گزارش مركز نجوم شهرضا

بسمه تعالی

باستحضار میرساند گروه ویژه رصدی مرکز نجوم و ژئوفیزیک شهرضا برای رویت هلال جذاب ماه جمادی الاول در شامگاه پنج شنبه 27/2/86 عازم صحرای دامزاد واقع در شرق شهرستان شهرضا شد ولی با توجه به شرایط نامناسب جوی بلافاصله عازم 40 کیلومتری جاده شهرضا – سمیرم (گردنه خروس گلو)شدیم ومتاسفانه بازهم به شرایط نامناسب جوی بر خوردیم وموفق به رویت این هلال جذاب نشدیم و در ساعت 19:12تیز پای منظومه شمسی عطارد با دوربین7015توسط آقای حسين جانقرباني و تعدادی از اعضای گروه به مدت 20 دقیقه بصورت نامرتب به علت نیمه ابری و غبار آلود بودن افق رویت شد .

تجهیزات: دو دستگاه دوربین 507 چهار دستگاه دوربین 427 دو دستگاه دوربین 7015

اسامی اعضای گروه ویژه رصدی مرکز نجوم و ژئوفیزیک شهرضا

آقایان و خانم ها:

1- شهرام رحمتی 2- سروش رحمتی 3- ناصر جاوری 4-سید محسن میرطالب 5- رضا جانقرباني 6- علی جانقربانی 7- حسين جانقرباني 8- میترا هادیان 9- نجمه یوسفی 10-ماندانا رضاییه 11-زهرا فلاحی

متصدي گزارش : حسين جانقرباني – رئیس مرکز نجوم و ژئو فیزیک شهرضا

گزارش ستاد استهلال استان قم

با عرض سلام و تحيّت

احتراماً به استحضار می‌رساند: رصدگران ستاد استهلال استان قم به منظور رؤيت هلال ماه جمادي‌الأولي، بعد از ظهر روز پنج‌شنبه 27/2/1386 مطابق با 29/4/1428 همراه با تجهيزات کامل( شامل: دوربين‌هاي دوچشمی در اندازه‌هاي مختلف از جمله: 70 * 15 ، 50 * 7 و نيز قطب نما ، تراز و... ) به رصدگاه‌هاي اطراف شهر مقدّس قم عزيمت نموده و در مكان‌هاي مورد نظر مستقر گرديدند. در بعد از ظهرِ اين روز آسمان قم خصوصاً در سمت افق غربي نيمه ابري بود و به همين جهت لحظة غروب ظاهريِ ( رصديِ ) خورشيد هم قابل تشخيص نبود. از ميان گروه‌ها و افراد رصدگر ، دو گروه موفّق به رصد هلال شده و سايرين به دليل شرايط نامساعد جوّي، در رصد هلال ناكام ماندند كه توضيح آن به شرح ذيل مي‌باشد:

رؤيت كنندگان هلال عبارتند از :

1ـ آقايان: حجت الاسلام و المسلمين شيخ جعفر فلاح، حجت الاسلام و المسلمين سيّد رضا قلمکاريان‌اصفهاني، محمّدصالح نجف، مهدي پيوندزني و احمد رحماني از مرکز مطالعات و پژوهش‌هاي فلکي‌ـ نجومي قم وابسته به دفتر حضرت آيت الله العظمي سيستاني (مدّ ظلّه العالي) كه در ساعت 19:23 دقيقه و با استفاده از دوربين دوچشمي 70 * 15 در رصدگاه بوستان علوی( واقع در کيلومتر4 جادّة قم‌ـ نيزار ) با مختصّات جغرافيايي50 درجه و 48 دقيقة شرقی و 34 درجه و 34 دقيقه شمالی و 1021 متر ارتفاع از سطح دريا، موفّق به رصد هلال شدند. در اين برنامه آقايان حجت الاسلام و المسلمين سيّد محمّدباقر تکيه‌اي، محمّدرضا الهي و سيّد محمّدعلي موسوي‌صدر نيز حضور داشتند .

2ـ آقايان: محمود روح الأمين و علي‌رضا خيرانديش از خانة نجوم قم كه در شهرك پرديسان( واقع در کيلومتر7 جادّة قم‌ـ نيزار ) با استفاده از دوربين دوچشمي 70 * 15 هلال ماه جمادي‌الأولی 1428 هجری قمری را رؤيت نمودند.

لازم به ذكر است به دليل وضعيّت ابرناكي افق غربي، هيچ کدام از دو گروه يادشده نتوانستند نظاره‌گرِ هلال با چشم غير مسلّح باشند .

و امّا افراد و گروه‌هاي رصدي ناموفّق در رؤيت هلال عبارتند از :

1ـ حجت الاسلام و المسلمين دهقاني( امام جمعة محترم شهرستان جعفريه و رابط رصدگران استان قم با ستاد استهلال دفتر مقام معظّم رهبري ) به اتّفاق تني چند از همراهان كه در بوستان ولايت ( در مجاورت ميدان هفتاد و دو تن در شمال قم )، مستقر گرديده و استهلال نمودند ولي شرايط نامساعد جوّي اجازة كار را به ايشان نداد و نتيجة تلاش انجام شده از سوي آنان، عدم رؤيت هلال بود.

2ـ آقايان: حجت الاسلام و المسلمين بيژن سهرابي به همراه اعضاي محترم خانواده، محمّدحسين صداقت به اتّفاق والدة مكرّمه‌شان و سيّد علي ميرسالاري كه به ارتفاعات شمال شرقي شهرك پرديسان عزيمت نموده و با توجّه به مشخّصه‌هاي هلال و نيز وضعيّت نيمه ابري افق، استهلال را از ساعت 18 و 35 دقيقه آغاز كردند و اين حركت آنها تا ساعت 19 و 45 دقيقه هم ادامه داشت، امّا متأسّفانه به دليل آن‌كه تقريباً به طور پيوسته موضع قرارگرفتن هلال پوشيده از ابر بود، فعّاليّت آ‎نان هم نتيجه‌اي در بر نداشت.

شايان ذکر است اين گروه براي رصد هلال علاوه بر ساير تجهيزات، از دو دستگاه دوربين‌ دوچشمی 70 * 15 هم بهره گرفته بودند و در افق غربی آنها 1 درجه مانع طبيعی وجود داشت.

3- آقايان: سعيد صادقي و سيّد محسن منصوري كه در حوالي بوستان علوي مستقر گرديده و با چشم غير مسلّح به امر استهلال پرداختند لكن در اين راه تلاش آنها نيز با ناكامي همراه بود.

4ـ آقاي سيّد محمّدرضا سيّد‌موسوي به همراه اعضاي محترم خانواده كه از اطراف مسجد مقدّس جمكران ( واقع در 7 كيلومتري جنوب شرقي قم ) و با چشم غير مسلّح در امر استهلال شركت كردند ولي كوشش آنان هم در رصد هلال عقيم ماند.

5ـ آقاي محمّد محمّدي‌ستوده كه با استفاده از يك دستگاه دوربين‌ دوچشمی 50 * 7 در منطقه‌اي واقع در پنج كيلومتري شهرستان دليجان در استان مركزي مهيّاي استهلال شد، امّا ايشان هم با افقي تمام ابري روبرو گرديد و بدون دست‌يابي به نتيجه‌اي، به كار خود پايان داد.

* برخی از مشخّصه‌های هلالِ جمادي‌الأولي 1428 در غروب روز پنج‌شنبه در افق شهر مقدّس قم عبارتند از :

- سنّ هلال در لحظة غروب خورشيد : 20 ساعت و 05 دقيقه و 30 ثانيه

- لحظة غروب خورشيد ( براساس محاسبات ) : ساعت 19 و 03 دقيقه و 30 ثانيه

- لحظة غروب خورشيد ( براساس رصد ) : غيرقابل تشخيص

- سمت خورشيد در لحظة غروب : 294 درجه و 23 دقيقة قوسی

- سمت ماه در لحظة غروب خورشيد : 294 درجه و 15 دقيقة قوسی

- اختلاف سمت ماه و خورشيد در لحظة غروب خورشيد : 08 دقيقة قوسی

- زاوية جدايی ماه و خورشيد در لحظة غروب خورشيد : 12 درجه و 44 دقيقة قوسی

- ارتفاع هلال در لحظة غروب خورشيد : 10 درجه و 53 دقيقة قوسی

- درصد سطح روشن ماه : 23/1%

- مکث ماه بعد از غروب خورشيد : 68 دقيقه

- لحظة غروب ماه : ساعت 20 و 11 دقيقه و 30 ثانيه

والسلام

قم ـ سيّد علي ميرسالاري

27/2/1386

گزارش انجمن علمی پژوهشی نجم شمال

به نام خدا

با آرزوی سلامتی و صحت کامل برای تمام رصدگران عزیز

واحد پژوهشی رؤیت هلال انجمن علمی پژوهشی نجم شمال بر اساس برنامه ریزی ماهانه ی خود اقدام به برگزاری رصد هلال ماه جمادی الاول 1428 گرفت که به علت شرایط بد جوی این امر صورت نپذیرفت.

مکان برگزاری رصد منطقه ی پیربازار حوالی 10 کیلومتری شمال شهر رشت انتخاب گردید که متاسفانه با ابرهای سراسری مواجه شدیم. در این رصد که در ساعتی قبل از اعزام به منطقه ی رصد لغو گردید آقایان مرتضی عمویی ، یوسف شعبانی ، مصطفی حسن پناه و محمد احمدی تیم اعزامی را تشکیل می دادند.

ابزارهایی که برای این رصد انتخاب شده بود :

دوربین دوچشمی 8020 Vixen ، دوربین دوچشمی 6020 روسی ، دوربین دیجیتال عکسبرداری و دوربین فیلمبرداری

به امید موفقیت رصدگران هلال ماه

واحد پژوهش هلال ماه انجمن علمی پژوهشی نجم شمال

www.nssra.ir

برگرفته از سايت رويت هلال ماه http://www.helalemah.ir/view.aspx?_ID=310

گزارش گروه نجوم اليس دانشگاه باهنر كرمان

گروه نجومی الیس دانشگاه شهید باهنر کرمان طی جلسه ای تصمیم گرفت که برای رویت هلال ماه جما دی الاول به میدان هفت باغ برود . اعضا گروه روز پنج شبه به میدان هفت باغ رفته و بعد از انتظار یک ساعته به تدريج افق غربي آسمان صاف شد و اعضا توانستد هلال ماه را در ساعت 18:50ببینند. نام رصد گران: آقایان اسماعیل کاظمی ، محمدرضا کریم پور ، نیما بهمنی ، اسماعیل پور جعفر آبادی ، وحید خضری نسب و خانم الهام ضیا ء علی

تهيه کننده: وحید خضری نسب

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

اسپیتزر

واقعا یه شاهکاره

جديدترين تصوير تلسكوپ فضايي اسپيتزر ناسا : تولد ستارگان در ناحيه Barnard 30

ناسا جديد ترين تصوير گرفته شده توسط تلسكوپ فضايي اسپيتزر را منتشر كرد .در اين تصوير تلسكوپ فضايي اسپيتزر موفق به شكار لحظه ي تولد ستارگان در صورت فلكي جبار شده است.

ستاره شناسان تصور ميكنند كه انفجارات ابرنواختري باعث ايجاد امواج بسيار سنگين در فضا مي شود و اين امواج هنگامي كه به يك توده از گاز يا غبار ميان ستاره اي (سحابي) مي رسند باعث ايجاد تراكم در اين توده مي شوند و اين تراكم سرانجام باعث تولد ستاره اي در آن سحابي مي شود. در 3 ميليون سال پيش انفجار يك ابرنواختر ، چنين سرنوشتي را براي اين سحابي رقم زده و باعث تولد نسل جديدي از ستاره ها در اين ناحيه شده است .

ناحيه اي كه در تصير مشاهده مي كند Barnard 30 ناميده مي شود و 1300 سال نوري از زمين فاصله دارد. اين ناحيه در صورت فلكي جبار و در كنار ستاره لامبدا- جبار (ستاره ي سر شكارچي) قرار گرفته است.

اين ناحيه توسط گازها و غبارهاي اين سحابي پوشيده شده و در نور مرئي قابل مشاهده نيست در حالي كه تلسكوپ فضايي اسپيتزر براحتي قادر است در طول موج مادون قرمز به اعماق آن نفوذ كند و تصوير زيبايي از آن تهيه كند.

در تصوير رنگ هاي نارنجي – قرمز ذرات غباري هستند كه به واسطه ي گرماي ستاره هاي تازه متولد شده گرم شده اند و امواج مادون قرمز از خود ساطع مي كنند. نقاط صورتي و مايل به قرمز نيز خود ستاره هاي تازه متولد شده هستند.

براي مشاهده تصوير بزرگتر كليك كنيد

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

یه مطلب جالب

سیاه چاله ها

نیکولای شاپوشنیکو و لو تیتار چوک،دو اختر فیزیک دان مرکز پرواز های فضایی گدارد ناسا به ابتکاری نوین در زمینه اندازه گیری جرم سیاه چاله ها نائل آمدند.

شاید در ابتدا عجیب به نظر آید، اما یکی از مهم ترین و مشکل ترین مسائلی که دانشمندان همواره با آن روبرو هستند تعیین جرم اجرام آسمانی است.نمونه های فراوانی از سیستم هایی دوتایی که در آن دو ستاره به دور یکدیگر در گردشند مورد بررسی قرار گرفته و جرم دقیق آنها محاسبه می گردد.در این بین تعیین جرم سیاه چاله ها فرایندی بسیار پیچیده است زیرا این اجرام غیر قابل مشاهده هستند.

اما اختر فیزیکدانان کار آزموده در ابتکاری بی سابقه، روش نوینی برای حل این مسئله ابداع نمودند. در این روش با سنجش میزان وسعت قرص بر افزایشی در سیاه چاله جرم دقیق آن تعیین می گردد. (قرص بر افزایشی یک صفحه دایره ای گردان است که از مواد به دور سیاه چاله تشکیل می شود. این مواد که در اطراف سیاه چاله قرار دارند به مرور وارد آن شده و به عبارت دیگر بلعیده می شوند.)

از آنجا که این مواد می توانند بسیار سریعتر از بلعیده شدن توسط سیاه چاله متراکم گردند ،به هم فشرده شده و فوق العاده گرم می شوند.علاوه بر این، در طی فرایند گرم شدن امواجی را در طیف اشعه ایکش گسیل می کنند که توسط اخترشناسان در زمین دریافت می شود.

دانشمندان به این نکته پی برده اند که رابطه مستقیمی بین سیاه چاله و اندازه قرص بر افزایشی اطراف آن وجود دارد.به عقیده اخترشناسان، متراکم شدن گاز های داغ قرص بر افزایشی با افزایش جرم سیاه چاله همراه خواهد بود. .بدین ترتیب هرچه قدر که سیاه چاله پرجرم تر باشد، میزان تراکم مواد اطراف آن و در نتیجه اندازه قرص برافزایشی وسیع تر خواهد بود.

نمایی خیالی از یک سیاه چاله در حال بلعیدن همدم ستاره ای خود

این ایده که برای نخستین بار توسط تیتار چوک در سال 1998 میلادی مطرح گردید، نشان داد سیاه چاله موجود در سیستم دوتایی کیگنس ایکس – 1 (Cygnus X-1) بیش از 8.7 برابر خورشید جرم دارد.شایان ذکر است که میزان خطای احتمالی در این محاسبه فقط 0.8 جرم خورشید بود.

سیستم دوتایی کیگنس ایکس – 1 (Cygnus X-1) نخستین کاندید وجود سیاه چاله در دهه 1970 میلادی بود. این سیستم دوتایی از یک ستاره ابر پرجرم آبی و همدمی نامرئی تشکیل شده بود.مشاهداتی که در طیف مرئی به عمل آمد نوعی آشفتگی را در حرکت ستاره نمایان ساخت و سرانجام اخترشناسان به این نتیجه رسیدند که این آشفتگی به خاطر وجود سیاه چاله ای به جرم 10 برابر خورشید در اطراف ستاره ابر پرجرم است.

تاد استرومایر و ریچارد مشوتسکی با همراهی چهار تن دیگر از مرکز پرواز های فضایی گدارد به طور مستقل با استفاده از همین شیوه به بررسی فرا تابش اشعه ایکس که از سیاه چاله ای واقع در یک کهکشان کوچک همسایه به نام ان جی سی 5408 (NGC 5408) گسیل می شد، پرداختند. آنها جرم این سیاه چاله را 2000 برابر جرم خورشید تخمین زدند.

دانشمندان با بهره گیری از این روش به شناسایی سیاه چاله های متوسطی که بیش از هزاران برابر خورشید جرم دارند، می پردازند.این دست از سیاه چاله ها اگرچه در مقایسه با سیاه چاله هایی که چندین برابر ستارگان جرم دارند، بسیار شگرف جلوه می کنند، اما در برابر سیاه چاله های ابر پرجرمی که صدها میلیون ها بار از تنها ستاره منظومه شمسی مان پرجرم ترند، بسیار ناچیز اند.

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

~~وبالاخره شاهکار های چاندرا~~

تلسکوپ فضایی ناسا، چاندرا در آخرین مشاهدات خود از فضا توانست ابرنواختری جدید را شکار کند

تلسکوپ فضایی ناسا، چاندرا در آخرین مشاهدات خود از فضا توانست ابرنواختری جدید را شکار کند که احتمال می رود درخشندگی زیادی داشته باشد. در این مورد، انفجار ستاره ای SN2006gy سبب به وجود آمدن چنین ابرنواختری پر نور شده است. نکته مورد توجه آن است که شعله های سوزان این انفجار 100 بار پر انرژی تر از اینگونه ابرنواخترهاست. تیم کاشف SN2006gy بر این باورند که، ستاره عامل این ابرنواختر 150 بار پر جرم تر از خورشید است، این جرم سنگین را فقط در ستاره هایی می توان یافت که شکل گیری و تولد آنها بعد از انفجار بزرگ بوده است. تلسکوپ پرتو X چاندرا با مشاهده خود توانست تفاوت این موضوع که ابرنواختر ایجاد شده از ستاره ای پرجرم است، و انفجاری نوع 1A که از انفجار کوتوله های سفید پدید می آید نیست، را نشان دهد.

ابرنواخترها هنگامی رخ می دهند که سوخت ستاره ای سنگین به پایان برسد در این هنگام ستاره فشار خارجی خود را از دست می دهد و این موضوع سبب می شود که ستاره بر روی گرانش خود به سمت داخل فروریزش کند و متلاشی شود. اما در مورد SN2006gy فرآیندی کاملا جدید و متفاوت با موارد مشابه رخ داده است. ماده متشکله ستاره که بسیار بزرگ و سنگین بوده از مرکز، سبب به وجود آمدن مقداری پرتوهای قدرتمند گاما شده است. انرژی حاصل از تابش این پرتوها در داخل به ذره و ضد ذره تبدیل و آنها نیز به صورت جفت در آمده اند و سبب رها سازی و از دست دادن انرژی شده اند. ستاره نیز بدون انرژی دچار درون ریزی و سقوط بر روی گرانش خود شده است و انفجاری مهیب و ابرنواختری رخ داده است.

به هر حال SN2006gy به صورت ابرنواختری بسیار پرنور، مشاهده و ثبت شده است. این انفجار در کهکشان NGC1260 رخ داده، و فاصله این کهکشان از ما حدود 240 میلیون سال نوری است، که برای دیدن آن به تلسکوپ های قدرتمند نیاز داریم، ستاره محصور در آن که به ابراختر تبدیل شده اکنون از نظر نورایت مانند ستاره اتای صورت فلکی شاه تخته ( صورت فلکی آسمان جنوبی )، که ستاره ای پرجرم و در فاصله 7500 سال نوری از ماست، می ماند. حتی برای دیدن آن در هنگام انفجار به تلسکوپی نیاز نبود.

اطلاعات بيشتر و منابع :

NASA News

Space Flight Now

New Scientist Space

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

ماده ی تاریک

به راستی ماده تاریک در دوران اولیه کیهان چه نقشی داشته است؟ از آنجا که بخش وسیعی از عالم، از ماده تاریک تشکیل شده ،روشن است که این ماده اسرار آمیز در روند عالم تاثیر به سزایی دارد.

گروهی از محققین بر این عقیده اند که مواد چگال تشکیل دهنده ماده تاریک، با شکل گیری ستارگان تاریک نخستین ، مانع از ورود نسل اولیه ستارگان به مرحله "رشته اصلى" شده اند.ستارگان تاریک به جای سوختن هیدروژن ( همجوشی هسته ای)،با نابودی ماده تاریک گرم می شدند و به احتمال زیاد این ستارگان هنوز هم در گوشه ای از کیهان وجود دارند.

تنها چندین صد هزار سال پس از انفجار بزرگ با سرد شدن تدریجی کیهان، مواد اولیه از ابر های گاز يونيده ابر گرم جدا شدند و در اثر گرانش گرد هم آمدند و ستارگان نخستین را شکل دادند.اما این ستارگان با ستارگانی که ما امروز می بینیم تفاوت های عمده ای داشته اند.آنها به طور کلی از هیدروژن و هلیم تشکیل می شدند و پس از این که جرم شان بسیار زیادی می شد با انفجاری مهیب تبدیل به ابر نو اختر می گشتند. انفجار های ابر نواختری پی در پی و همجوشى هسته اى این دست از ستارگان، باعث ورود عناصر سنگین تری به کیهان می شد.

ماده تاریک در دوران اولیه کیهان، حکم فرما بوده است. این ماده اسرار آمیز با گرانش خود مواد موجود در کیهان را به دور هم جمع کرده و هاله ای آز آنها تشکیل می داده است. همچنان که ستارگان اولیه در درون هاله هایی از ماده تاریک در کنار هم گرد می آمدند، پروسه ای که از آن تحت عنوان سرد شدن مولکولی هیدروژن یاد می شود،به ،فروپاشی آنها به داخل ستارگان کمک می کرده. البته این ایده متداولی است که مورد پذیرش شمار زیادی از اخترشناسان می باشد.

اما عده ای از محققین ایالات متحده بر این عقیده اند که ماده تاریک صرفا به واسطه گرانشش تاثیر گذار نبوده ، و به طور عمیق تری در کیهان درگیر بوده است.نتایج تحقیقات این گروه تحت عنوان " ماده تاریک و ستارگان نخستین : فاز جدیدی از تکامل تدريجى ستاره ای" به چاپ رسیده است.

هنگامی که ریز ذرات ماده تاریک به هم فشرده می شوند،از بین می روند.ذارت در فرایند نابودی مقدار زیادی حرارات ایجاد کرده و باعث اختلال در مکانیزم پروسه سرد شدن مولکولی هیدروژن می شوند. همجوشی هسته ای هیدوژن می ایستد و فاز نوین ستاره ای "ستاره تاریک" آغاز می گردد.بدین ترتیب گوی های پرجرمی از هیدروژن و هلیوم به جای همجوشی هسته ای از نابودی ماده تاریک حاصل می آیند.

نمایی خیالی از ستارگان نخستین

اگر این ستارگان به میزان کافی پایدار باشند، احتمال می رود شماری از آنها هنوز هم وجود داشته باشند.این بدان معنا است که جمعیت های ستارگان نخستین هیچگاه به مرحله "رشته اصلی" نرسیده اند و همچنان در پروسه توسعه نيافته نابودی ماده تاریک به سر می برند و به بیان دیگر عقب مانده اند.

همچنان که ماده تاریک در این فرایند به مصرف می رسد.مقادیر دیگری از ماده تاریک در سایر نقاط به عنوان جایگزین به سوی هاله جریان خواهند یافت تا هسته همچنان گرم بماند.بدین ترتیب همجوشی هسته ای هیدروژن همانند گذشته دیگر ادامه نخواهد یافت.

از طرف دیگر ممکن است ستارگان تاریک نتوانند برای مدت زیادی دوام بیاورند. همجوشی هسته ای مواد عادی ممکن است سرانجام فرایند نابودی ماده تاریک را مختل نماید.بنابر این سیر تکاملی این دست از ستارگان برای تبدیل شدن به یک ستاره عادی از حرکت نمی ایستد ، بلکه به تاخیر می افتد.

چگونه اخترشناسان می توانند به جستجوی ستارگان تاریک بپردازند؟

ستارگان تاریک بسیار عظیم اند و شعاع هسته آنها می تواند بیش از یک واحد نجوی باشد (فاصله بین زمین و خورشید، در حدود 150 میلیون کیلومتر). در نتیجه کاندیدا های مناسبی برای آزمایش عدسى گرانشی می باشند.در این آزمایش مشاهداتی از گرانش کهکشان های مجاور به عنوان تلسکوپ های مصنوعی برای کانونی کردن نور اجرامی که در دور دست ها قرار دارند، استفاده می شود. تا کنون این بهترین روشی است که اخترشناسان برای شناسایی و بررسی اجرام دور دست از آن بهره می برند.

این ستارگان همچنین از راه دیگری نیز قابل آشکار سازی هستند،اگر ماهیت ماده تاریک از تئوری "کنش و واکنش ضعیف ذرات پر جرم" پیروی کند، به هنگام نابودی ریز ذرات ماده تاریک، مقدار زیادی حرارت تولید می شود و بواسطه این گرمای زیاد ،تابش هایی در طیف گاما صورت می گیرد. علاوه بر این ذرات دیگری نیز در فضا پراکنده می گردند. بنا بر این اخترشناسان با بررسی آسمان در طیف گاما و جستجوی ذراتی همانند نوترينو و پاد (ضد) ماده می توانند به وجود ستارگان تاریک پی ببرند.

راه سوم برای یافتن این دست از ستارگان، تاخیر در ورود به مرحله "رشته اصلی" ستارگان اولیه است.ستارگان تاریک می توانند برای میلیون ها سال برای رسیدن به این مرحله تاخیر داشته باشند، که این امر خود باعث ایجاد شکافی غیر عادی در فرایند تکاملی ستارگان می باشد.

شاید ستارگان تاریک بتوانند اخترشناسان را در یافتن ماهیت حقیقی ماده تاریک یاری نمایند.

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

دوربین

ترفندهاي عكاسي از آسمان شب و تلفيق عكس‌ها

برای عکاسی از آسمان شیوه و ترفندهای فراوانی وجود دارد که به وسیله این روشها میتوان به عکسهای جالب و زیبا تری دست پیدا کنیم. در این مقاله قصد داریم به چند ترفند و روش در این زمینه بپردازیم.
به طور کلی عکاسی از آسمان به چند بخش تقسیم می‌شود:
1-عکاسی از ماه و مناظری که ماه در آن قرار دارد
2-خورشید و مناظر مرتبط با آن.
3-ستارگان و اجرام آسمانی که سیارات؛سحابی ها؛ستاره ها و در مجموع صورتهای فلکی از جمله آنها مي‌باشد.
اما در این مقاله فقط به روشهای عکاسی از آسمان شب می‌پردازیم. عکاسی در این زمینه نیازمند تجربه فراوانی می‌باشد که این تجربه با مرور زمان در اختیارعکاس قرار می‌گیرد.
مواردی وجود دارد که قبل ازعکاسی باید در مورد آنها اطلاعاتی کسب کرده باشیم که همواره بتوانیم در زمانهای خاص از آنها استفاده کنیم.

1- دوربین :
دوربین شما باید قابلیت استفاده از حساسیتهای بالا را داشته باشد که مناسبترین حساسیت در عکاسی‌های نقطه‌ای بدون استفاده از پایه مخصوص،1600 می‌باشد. اگر دوربین شما دارای نویز کمی باشد، از حساسیت‌های 3200 هم می‌توان استفاده کرد.
برای عکاسی از رد ستارگان نیازی به حساسیت‌هاي بالا نیست. اما کماکان نویز در دوربین مهمترین مسئله می‌باشد.
دوربین باید ورودی دکلانشور داشته باشد که به وسیله آن بتوانیم از شاترهای طولانی مدت هم استفاده کنیم و یا از ریموتهای مادون قرمز استفاده کنیم.

2- لنز:
حتی الامکان از لنزهایی با دامنه ثابت و دیافراگم پایین استفاده کنیم. استفاده از دیافراگم‌های پایین چندین حسن دارد. به طور مثال اگر لنز ما داری دیافراگم 1.4 باشد، می‌توانیم از دیافراگم 2.8 این لنز بهترین استفاده را داشته باشیم. معمولا در بزرگترین دیافراگم مشکلات بیشتری در تصویر دیده می‌شود. به همین دلیل لنزهایی که دارای دیافراگم‌های بزرگی هستند، کیفیت بالاتری را در دیافراگم‌های کوچکتر در اختیار ما قرار می‌دهند.
برای عکاسی از مناظر آسمان شب به همراه مناظر اطرافمان نیاز به لنزهای واید مناسبی داریم.
اما به هرحال تهیه این گونه لنزها کمی مشکل می‌باشد. به همین دلیل از سوپرواید زوم لنزها هم استفاده می‌کنیم.

3- پایه:
برای عکاسی‌های طولانی مدت نیاز به سه پایه های مناسب و محکم داریم که از ابتدای کار تا انتها ثبت تصاویر مناسب را برای عکاسی ما تضمین کند.
اما برای عکاسی‌های نقطه ای نیاز به پایه های مجهز به موتور ردیاب داریم که کار کردن با چنین پایه ای نیازمند تجربه می‌باشد.

4-نصب نرم افزارهای کاهش نویز که بهترین آنها برای این کار Imagenomic Noiseware Professional می‌باشد.

لوازم مهم ديگري نيز در این سبک عکاسی وجود دارد که خارج از حوصله این مقاله می‌باشد.

و اما پردازش عکس.
قبل از عکاسی باید بدانیم عکسی که می‌گیریم مشخصات لازم براي استفاده از این روش را دارا می‌باشد. یعنی اینکه عکس ما هرگز Over Expose نشده باشد.
عکس های رد ستارگان و نقطه ای که در آنها از پایه های مخصوص استفاده کرده ایم نیازی به تلفیق برای درج بهتر نور ستارگان ندارد.
درواقع هدف ما بدست آوردن یک عکس خوب و مناسب با کمترین امکانات هست که از جمله این امکانات پایه مخصوص ردیابی ستارگان می‌باشد.
برای تلفیق نیاز به چند عکس داریم که معمولا گرفتن چند عکس بخاطر حرکت زمین باعث تغییر شکل در اجرام سماوی می‌شود و کار تلفیق را دشوار می‌کند. مخصوصا که پس زمینه ای در عکس وجود داشته باشد.
اما ترفندی هم برای این کار وجود دارد:
در روش تلفیق باید چندین مورد را رعایت کنید. اول اینکه همانطورکه گفته شد عکس شما نباید اور اکسپوز شده باشد .
دوم اینکه عکس باید کاملا یکدست باشد، نه اینکه قسمتی از عکس بخاطر آلودگی نوری اور اکسپوز شده باشد و قسمتی دیگر تیره. و در نهایت اینکه کاملا به فتوشاپ مسلط باشید تا نتیجه خوبی بگیرید.
حال با توجه به تمام دانسته ها یک عکس تهیه کرده ایم.
در ابتدا باید کمی ویرایش برای کاهش نویز در این عکس انجام دهیم.
1- عكس را در نرم افزار فتوشاپ باز می‌کنیم. قبلا باید نرم افزار کاهش نویز مورد نظر را در پلاگینهای فتوشاپ نصب کرده باشیم.
این پلاگین به همراه فیلترهای فتوشاپ در منوی فیلتر قرار می‌گیرد.
ابتدا از منوی فیلتراین پلاگین را باز می‌کنیم.در قسمت Setting مد Custom را انتخاب می‌کنیم.
ابن نرم افزار به چند بخش تقسیم شده.
در بخش اول (Noise Level Adjustment) مقدار Luminance را در حداقل قرار می‌دهیم و مقدارهای Color ، High Freq ، Mid Freq ، Low Freq و Very Low را در حداکثر قرار می‌دهیم.
در بخش Noise Suppression مقدارLuminance را 70% و مقدار Color را 80% وبقیه موارد را مانند قبل انجام دهید.
در قسمت آخر بخش فرمان مقدار شارپنس را در مقدار 3- قرار دهید (منفی 3) و سپس کلید OK را انتخاب کنید.
اگر مقدار نویز تک رنگ درعکس شما زیاد باشد این نرم افزار نمی تواند عملکرد مناسبی را ارائه دهد. در چنین مواقعی هیچ یک از نرم افزارهای کاهش نویز نمی‌توانند عملکرد مناسبی داشته باشند. مگر اینکه مقدار Luminance را زیاد کنیم که این عمل باعث از دست رفتن جزئیات درعکس می‌شود.

بعد از انجام مراحل فوق یک لايه کپی از عکس ايجاد کنید.
Belending Mode لايه را در حالت Color Dodge قرار دهید.
ممکن است قسمتهایی ازعکس شما به خاطر یک دست نبودن دچار اغتشاش شود.
اگر چنین اتفاقی در عکس شما رخ داد آن قسمت را با یک لایه ماسک به حد مناسب بپوشانید و یا از بین ببرید.
حال میِتوانید از این لایه یک لايه کپی ديگر ايجاد کنید. اگر نیاز باشد میِ‌توانید اپاسیته لایه‌ها را به اندازه لازم کنترل کنید. شاید نیاز به استفاده از چندین لایه برای این کار باشد.
در منوی Image/Adjustment/Level مقدار سفیدی و سیاهی هر لایه را به اندازه دلخواه تنظیم کنید.

در آخر لایه ها را Flat کنید. ممکن هست در رنگهای عکس شما کمی تداخل به وجود آمده باشد که میتوانید از منوی Image/Adjustment/Selective Color را انتخاب کنید و مقدار رنگ‌ها را برای تصحیح عکس تنظیم کنید.
همچنین از ابزار Level هم می‌توانید برای بهبود عکس استفاده کنید.
در آخر دوباره یک لايه کپی از عکس ايجاد کنید. سپس Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آن را روی 2 پیکسل قرار دهید.
سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید و در آخر لایه ها را Flat کنید.

در این روش می‌توانید عکسهای کم نور خود را به بهترین روش تصحیح کنید.
توجه کنید که در تمام زمانهای عکاسی نویز ریداکشن دوربین باید روشن باشد تا هات پیکسلها واغتشاشات اضافی کاملا از بین برود.
چون این گونه اغتشاشات در نرم افزارهای کاهش نویز به راحتی از بین نمی‌رود. (عکس1).

Resize of talfigh1.jpg

اما برای رد گیری از ستاره ها نیاز به عکاسی با شاتر باز هست که این عمل به میزان قابل توجهی نویز را افزایش می‌دهد.
اگر از دوربینهای کم نویز همراه با نویز ریداکشن روشن استفاده کنید می‌توانید عکسهای مناسب و کم نویزی بدست آورید. البته به علت روشن بودن نویز ریداکشن ؛ زمان پردازش عکس در دوربین به اندازه زمان نوردهی طولانی می‌شود. البته توجه کنید که در این روش از عکاسی نباید نوردهی را بیش از 1ساعت انجام دهید. در غیر این صورت میزان نویز عکس به مراتب زیاد می‌شود. بهترین زمان برای دوربینهای کانن حدود 45 دقیقه و حداکثر 1 ساعت و در دوربینهای نیکون 30حداکثر دقیقه می‌باشد. دوربینD200 و D2X و کانن 1D به هیچ عنوان برای زمانهای طولانی و حساسیت‌های بالا پیشنهاد نمی‌شود. بهترین دوربین‌ها برای این سبک از عکاسی 20Da و 5D و 1D mark II n می‌باشد.
در آخر باز هم می‌توانید یک لايه کپی از عکس خود تهیه کنید و در منوی Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آنرا روی 2 پیکسل قرار دهید.سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید.
و در آخر لایه ها را فلت کنید.(عکس2).

Resize of talfigh2.jpg

اما روش دیگری برای عکاسی رد ستارگان وجود دارد که از روش قبلی مشکل تر است .چون باید مدام در کنار دوربین باشید, مگر اینکه از دستگاهای کنترل زمان برای این کار استفاده کنید. اما در عوض دیگر به پروسس عکس در فتوشاپ احتیاجی نیست. ابتدا دوربین را درسرعت شاتر B قرار دهید. سپس نویز ریداکشن را خاموش کنید که وقفه ای بین فریمها به وجود نیاید.
سپس از دکلانشور برای عکاسی استفاده کنید. دیافراگم را بر روی F4.0 و حساسیت را روی ایزوی 200 قرار دهید.
حال با استفاده از ساعت زمان بندی کنید و 3 دقیقه عکس بگیرید و سپس با یک وقفه کوتاه شاترر را قطع و وصل کنید و همینطور ادامه دهید. تا چندین فریم که حد اقل نباید زیر 15 فریم باشد. اگر رو به ستاره قطبی عکاسی می‌کنید ، نباید کمتر از 25 فریم عکاسی کنید.
سپس تمام فریمها را در يك فايل فتوشاپ در لايه هاي جداگانه باز کنید و Belending Mode هر لایه را در حالت Lighten قرار دهید. سپس لایه‌ها را فلت کنید و با ابزارهای فتوشاپ تصحیح رنگ و غیره را انجام دهید.
توجه کنید که برای عکاسی از آسمان شب حتما از فرمت RAW استفاده کنید. همچنین در روش گفته شده باید از یک تراز سفيدي واحد و ثابت استفاده کنید.چون دوربین در هنگام نورسنجی برای هر فریم دچار اشتباه خواهد شد و هر فریم شما با یک وایت بالانس گرفته خواهد شد. بهترین تراز سفيدي برای آسمان شب فلورسنت می‌باشد. درآخر هم می‌توانید باز درجه حرارت عکس را در فتوشاپ تغییر دهید.(عکس3).

Resize of talfigh3.jpg

اما روش عکاسی از سحابی‌ها.در این مورد به علت نداشتن تجربه شخصی سعی می‌کنم فقط مطالبی را که شخصا در مورد آن خوانده ام در اینجا ارائه کنم.
برای عکاسی از سحابی ها حتما نیاز به پایه ردیاب مخصوص است.
در سحابی ها چون مقدار نورها متفاوت است، نمی‌توان فقط یک عکس گرفت. معمولا در این روش باید حداقل 3 عکس تهیه کرد و دو به دو بر روی یکدیگر قرار داد. چون هر عکس برای قسمت خاصی نور سنجی شده ، قسمتی از آن یا کاملا اور اکسپوز شده و یا کم نور.
حال می‌توانید با لایه ماسک قسمتهای از دست رفته را پاک کنید تا عکسی که برای آن قسمت نور سنجی شده است در لایه اول شما پدیدار شود.(عکس4).

Resize of talfigh4.jpg

یک عکس زیبا از 20Da ، این عکس از تلفیق 14 عکس با زمان نوردهی 4 دقیقه با ایزو 800 بدست آمده و هیچ نویز ریداکشنی بر روی ان انجام نشده.

بحث و گفتگوي بيشتر درباره اين موضوع در تالار گفتگوی سايت عكاسی

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

ستاره ای به پیری جهان

~~درجهان می گردیم~~

دانشمندان به تازگي موفق به كشف پيرترين ستاره ي جهان شدند ستاره اي كه تقريبا پا با پاي جهان عمر كرده است. اما دانشمندان چگونه عمر ستارگان را تعيين مي كنند

بنا به محاسبه ي دانشمندان 13.7 بيليون سال ازز عمر جهان مي گذرد . با اين حساب پيدا كردن ستاره اي با سن 13.2 بيليون سال بسيار شگفت انگيز به نظر مي رسد . اين دان معناست كه اين ستاره ي پير مدت زمان كمي پس از انفجار بزرگ بوجود آمده است يعني تنها چند صد ميليون سال از "جهان ما " كوچك تر است .

اين ستاره ي كهن سال كه به تازگي توسط رصد خانه اروژايي جنوبي VLT كشف شده است ، HE 1523-0901 نام گذاري شده .

ستاره شناسان با مشاهده ي چنين ستارگاني مي توانند پيش بيني كنند كه به ستاره اي كهن سال نگاه مي كنند اما آنها چگونه مي توانند سن اين ستارگان را به اين دقت محاسبه كنند ؟

تاريخ گذاري و تعيين سن ستارگان بسيار مشكل به نظر مي رسد . نحوه ي كار دانشمندان بسيار شبيه به كار باستان شناسان است ، باستان شناسان براي تاريخ گذاري بروي اجسام كشف شده در حفاري ها از شيوه اي موسوم به راديوكربن استفاده مي كنند و با بكارگيري ايزتوپ هاي كربن سن وسايل پيدا شده در حفاري ها را تعيين مي كنند .

ستاره شناسان براي تعيين سن اين ستاره با استفاده از رصد خانه VLT فراواني عناصر گوناگون راديو اكتيو مانند اورانيوم و توريم را در اطراف ستاره اندازه گيري مي كنند . اين عناصر راديو اكتو براي ستاره شناسان در حكم ايزوتوپ هاي كربن است براي كاوش گران آثار باستاني .

هنگامي كه يك ستاره شكل مي گيرد عناصر راديواكتيو شروع به واپاشي مي كنند و به عناصر سبك تر تبديل مي شوند . با دانستن آهنگ واپاشي و همچنين اندازه گيري دقيق ميزان اين عناصر دانشمندان قادر خواهند بود سن يك ستاره را تعيين كنند حتي اگر 13.2 بيليون سال از عمر ستاره اي گذشته باشد .

مشاهده تصوير بزرگتر

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

آسمون زیبا

شب هایی در خیابان با نگاه به آسمان

یک خبر جالب

در سراسر دنیا اتفاق می افتد

~~شب هایی در خیابان با نگاه به آسمان~~

شنبه 29 اردیبهشت 1386 نخستین شب جهانی نجوم خیابانی برگزار می شود و منجمان آماتور علاقه مند به نجوم در سراسر دنیا در این شب با تلسکوپهای خود زیباییهای آسمان را به رهگذران پیاده‌رو و معابر عمومی نشان می‌دهند.

در بسیاری در کشورهای جهان شماری از منجمان آماتور به ترویج نجوم می پردازند. یکی از پیشگامان چنین کاری جان دابسون، منجم آماتور و تلسکوپ ساز مشهوری است که با تلسکوپهای دست ساز و ساده خود بیش از ۶ دهه است که به کمک گروهی از منجمان آماتور دلباخته اجرام آسمان را در پیاده روهای شهر سانفرانسیسکو به رهگذران نشان می‌دهد. امروز تلسکوپهای طرح دابسون متداول ترین تلسکوپ آماتوری در جهان به شمار می روند (تلسکوپ بازتابی دابسونی) و شیوه ترویج نجوم دابسون نیز به نام نجوم خیابانی شناخته شده است. قرار دادن یک یا چند تلسکوپ در یک شب صاف، به خصوص اگر پدیده ای در آسمان باشد، رهگذران بسیاری را جذب می کند. بسیاری از آنها نخستین بار است که از درون تلسکوپ به آسمان نگاه می کنند و دیدن شوق وصف ناشدنی نخستین نگاه به حلقه زحل یا گودال های ماه همان چیزی است که "منجمان پیاده رو" را سرشار از لذت می کند. آنها همراه رصد اطلاعات ساده و به خاطر ماندنی‌ای را نیز به همراه نشان دادن تصویری از آن جرم که با تلسکوپهای بزرگ تهیه شده است در اختیار مخاطبان خود قرار می‌دهند.

برای هماهنگ سازی و توسعه فعالیت زیبای نجوم خیابانی به کوشش جان د ابسون، انجمن بین المللی نجوم خیابانی تاسیس شده است. این انجمن در شب شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ( ۱۹ مه ۲۰۰۷ ) نخستین شب جهانی نجوم خیابانی را با همکاری منجمان آماتوری در سراسر جهان برگزار می کنند. شبی که جلوه های بی نظیر آسمان‌شب مردم را در خیابانهای شهرهای مختلف دنیا غافلگیر می کند. در ایران نیز انجمن نجوم ایران - شاخه آماتوری از طریق ماهنامه نجوم با انجمن بین المللی نجوم خیابانی مرتبط شد. انجمن نجوم ایران در همکاری با شب جهانی نجوم خیابانی از منجمان آماتور علاقه مند به این کار در سراسر ایران دعوت می‌کند که در این شب برنامه‌ای را در منطقه خود ارائه کنند.

نحوه همکاري
تا کنون بیش از ۱۰۰۰ تلسکوپ و منجم آماتور که در تمام قاره های جهان (بجز جنوبگان) پراکنده اند به این برنامه پیوسته اند. حتی در مناطق پر آشوبی مانند عراق (منطقه کردستان) نیز منجمان آماتوری شب جهانی نجوم خیابانی را برگزار می کنند. دوستداران این فعالیت در ایران می‌توانند با مراجعه به پایگاه اینترنتی شب جهانی نجوم خیابانی اطلاعات بیشتری را کسب کنند و با ارسال نامه‌ای انگلیسی به دبیر این برنامه دانا اسمیت (Donna Smith) به نشانی sidewalkastronomynight@earthlink.net علاقه خود را به همکاری در این برنامه و اطلاعات و نشانی خود را در اختیار بگذارند. کپی الکترونیک این نامه می تواند برای ثبت اطلاعات فعالیت منجمان آماتور ایرانی در بانک اطلاعاتی انجمن نجوم ایران و تنظیم گزارش این برنامه در ایران برای ای میل عمومی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران info@asiac.ir يا asiacir@gmail.com ارسال شود (یا گزارش جداگانه‌ای به انجمن نجوم ایران ارسال شود).

نکاتی درباره برگزاری شب جهانی نجوم خیابانی:
- معابر پر رفت آمد عمومی بهترین انتخاب است به شرط اینکه امنیت کافی برای کار شما و استقرار تلسکوپتان فراهم باشد. برای این کار همیشه بهتر است با مراکز ذی صلاح در این زمینه هماهنگ کنید (مانند نیروی انتظامی). مثلا در یک پارک یا فرهنگسرای پر رفت و آمد این برنامه را با مسئولان آن جا از قبل هماهنگ کنید و اهمیت این برنامه بین المللی را با آنها در میان بگذارید.

- بهتر است این برنامه را گروهی برگزاری کنید تا در صورتی که جمعیت زیادی جمع شدند بتوانید پاسخگوی سوالات و نظرات همه و امنیت ابزارتان باشید.

جان دابسون

- با اطلاعات علمی کافی به سراغ برگزاری چنین برنامه ای بروید و سعی کنید فقط اطلاعات بسیار ساده و مثالهای به یاد ماندنی و دور از اعداد گیج کننده نجومی را در اختیار مخاطبان رهگذر قرار دهید.

- این شب برخلاف روز نجوم که اغلب در مراکز نجومی برگزار می شود بهتر است در عمومی ترین مناطق (به شرط امنیت کافی) برگزار شود. سعی کنید در جایی قرار بگیرید که رهگذران از دیدن تلسکوپ، یک منجم و جلوه های آسمان غافلگیر کنید.

- نجوم خیابانی به صبر و حوصله بسیار زیادی نیاز دارد که بتوانید پاسخگوی رهگذانی با خلق و خو، رفتار و سوالات متفاوت باشید. اگر از چنین صبر بلندی برخودار نیستید تلسکوپتان را به خیابان نبرید.

- همان طور که در نقشه راهنمای آسمان این صفحه مشخص است افق غرب آسمان ابتدای شب ۲۹ اردیبهشت سرشار از زیبایی است. در لب افق عطارد که کمتر فرصا رصد آن پیش می‌آید دیده می‌شود و بالاتر ماه و ناهید (درخشان‌ترین سیاره) در کنار هم (حدود ۵ درجه‌ای) منظره بسیار چشمگیری را پدید آورده اند. کمی بالاتر در امتداد دایره‌البروج زحل هم دیده می‌شود و ساعتی از شب که بگذرد سیاره درخشان مشتری نیز از فقا شرق سر‌می‌زند. به این ترتیب برای رهگذران ناآشنا با آسمان شب فرصتی است که چند سیاره در یک زمان ببینند و با تلسکوپ نخستین نگاه خود را به حلقه‌‌های زحل، گودال‌های ماه و قمرهای مشتری بیندازند. جالب است اگر زمان و مشخصات ظهور ماهواره‌‌های درخشان آن شب (مانند ماهواره‌های ایریدیوم) را از پایگاه مرجع رصدگران ماهواره‌ها استخراج کنید و به رهگذران این ماهواره‌ها را نیز نشان دهید. آنها بدون شک از پیش‌بین و ظهور دقیق یک ماهواره در آسمان و مشاهده آن شگفت زده خواهند شد.

- سعی کنید به جای استفاده از تلسکوپهای گران بها و پیچیده الکترونیک با ساده ترین تلسکوپها نجوم خیابانی را انجام دهید تا هم به مردم نشان دهید که زیباییهای آسمان با ساده ترین ابزارها هم دیده می شود و هم خطر کمتری در صدمه دیدن ابزارتان کرده باشید.

- اگر لکه خورشیدی جالب توجهی بر قرص خورشید است(از پایگاه مرجع اقلیم فضایی مطمئن شوید) یا تلسکوپ خورشیدی (اچ-آلفا) کوچکی دارید یا اینکه ماه یا زهره در آسمان روز دیده می شود فرصت مناسبی است که رصد را پیش از غر وب خورشید نیز انجام دهید. بخشی از نجوم خیابانی نشان دادن جلوه های آسمان روز است.

- بسیاری از سوالات عمومی رهگذران درباره بشقاب های پرنده، سیاهچاله ها و کرمچاله ها یا سفر های تخیلی فضایی یا درباره طالع بینی خواهد بود سعی کنید با صحبت درباره آنچه در تلسکوپ و در آسمان شب می بینند آنها را با ماهیت علمی اخترشناسی و جذابیتهای ساده و واقعی آن آشنا کنید. از صحبت درباره موضوعات پیچیده اخترفیزیک و کیهان شناسی که نه شما و نه رهگذر آن را درک می کند بپرهیزید.

- بهتر است نجوم خیابانی را رایگان برگزار کنید. برخی منجمان آماتور در جهان هزینه صدمه ابزار و وقتی را که نجوم خیابانی می گذارند از دریافت دلخواه وجه کمکی اندکی از رهگذران پوشش می دهند اما بهتر است این کار در شب بین المللی نجوم خیابانی برای همه رهگذران رایگان باشد . انجام این کار شاید به ترویج فرهنگ فعالیتهای سرگم کننده تفریحی، هنری و علمی در خیابان مانند نمایش، نقاشی و حتی نجوم خیابانی در ایران نیز کمک کند.

- علاقه مندانی که به نجوم خیابانی علاقه بسیار دارند همچنین می توانند عضو انجمن بین المللی نجوم خیابانی شوند که اطلاعات آن در این صفحه در دسترس است: http://www.sidewalkastronomynight.com/id12.html

منتظر گزارشها و عکسهای شما از برگزاری نخستین شب جهانی نجوم خیابانی هستیم.

نوشته شده توسط nasa-aka در

لينك مطلب

اسمون

بالاخره برگزاری هفتمین ماراتن مسیه ایران

هفتمين ماراتن مسيه ايران كه پنج‌شنبه و بامداد جمعه در كاروانسراي تاريخي قصر بهرام در پارك ملي كوير آغاز شده بود، با معرفي برندگان به كار خود خاتمه داد.

هفتمين دوره رقابت سراسري مسيه ايران شامگاه 5 شنبه 20 ارديبهشت ماه 1386 در ميانه كوير و در پارك ملي كوير و در كاروانسراي تاريخي قصر بهرام واقع در استان سمنان برگزار شد. در اين رقابت كه با حضور بيش از 110 شركت كننده از نقاط مختلف ايران برگزار شد نفرات زير به عنوان برندگان اين دوره انتخاب شدند.